Hyun Song Shin werkte 12 jaar bij de Bank for International Settlements en bepaalde hoe centrale banken denken over digitaal geld. Op 22 maart heeft de Zuid-Koreaanse president Lee Jae-myung hem genomineerd als hoofd van de Bank of Korea. Shin volgt de huidige gouverneur Lee Chang-yong op wanneer diens termijn in april afloopt.
De econoom die het idee van centrale bank-gesteunde digitale valuta heeft ontwikkeld, moet dit nu waarmaken – maar dan voor een munt die niet de Amerikaanse dollar is.
Het bezwaar tegen stablecoins
Shin studeerde en gaf les aan Oxford en was daarna professor aan de London School of Economics en Princeton. In 2014 begon hij bij de BIS als economisch adviseur en hoofd van de Monetary and Economic Department.
In een paper uit maart 2026, getiteld “Tokenomics and Blockchain Fragmentation,” beschrijft Shin zijn theorie in detail. Publieke blockchains hebben validators nodig om consensus te houden. Meer decentralisatie betekent dat validators hogere beloningen krijgen, die gebruikers betalen via gaskosten. Als deze kosten stijgen, stappen gebruikers over naar goedkopere chains. Hierdoor ontstaat fragmentatie.
Stablecoins krijgen dit probleem direct mee. Een USDC-token op Ethereum en een op Solana zitten op verschillende ledgers en kunnen niet direct met elkaar communiceren. Om tokens te verplaatsen tussen chains zijn bruggen nodig, die extra kosten, vertraging en risico op hacks met zich meebrengen. Volgens Shin ontstaat hierdoor geen enkel geldnetwerk, maar een verzameling van chain-specifieke silo’s.
Hierdoor raakt volgens Shin de “singleness” van geld verloren. In traditionele financiën garanderen centrale banken één-op-één conversie tussen instellingen. Op gedecentraliseerde netwerken is zo’n anker er niet. Zijn oplossing: één gezamenlijke ledger waarop centrale bankgeld, deposito’s en getokeniseerde assets samen bestaan op één programmeerbaar platform.
Van theoreticus tot centrale bankier
Bij de BIS kon Shin analyseren en adviseren. Het publiek bestond uit alle centrale banken. De gevolgen waren vooral theoretisch.
Als BOK-gouverneur verandert dat volledig. Zuid-Korea geeft geen reserve-valuta uit. De VS zijn bezig met het institutionaliseren van dollar stablecoins via de GENIUS Act, waarbij deze worden gebruikt om de dominantie van de dollar te versterken. Voor landen met een reservevaluta vergroot het opnemen van private stablecoin-innovatie de soevereiniteit. Voor landen zonder reservevaluta kan dit zorgen voor minder soevereiniteit.
Shin kan dollar stablecoins niet tegenhouden – en hij weet dat. Tijdens een ontmoeting in 2018 met Kim Yong-beom, destijds vicevoorzitter van de Financial Services Commission en nu presidentieel stafchef voor beleid, zei Shin dat grensoverschrijdende crypto-transacties en strikte verboden zouden mislukken. Hij gaf als advies dat banken – het kanaal waarlangs fiatgeld naar crypto vloeit – het beste aangrijpingspunt zijn om controle uit te oefenen. Kim beschrijft dit in zijn boek uit 2022.
Deze redenering leidt tot een tweesporenaanpak. Gebruik het banksysteem als poortwachter om dollar stablecoin-stromen te beheren. Tegelijkertijd moet er een concurrerend binnenlands alternatief worden opgebouwd. De BOK is op 18 maart begonnen met fase twee van het CBDC-project “Hangang”, waarbij de centrale bank digitale valuta uitgeeft en commerciële banken depositotokens distribueren. Deze structuur past bij Shin’s idee van een gezamenlijke ledger. Samen moeten deze twee sporen de Koreaanse won belangrijk houden in een wereld waar digitaal geld in dollars steeds meer de standaard wordt.
Kan de theorie de praktijk overleven?
Zuid-Korea heeft één van de grootste cryptomarkten ter wereld. Als Shin’s tweesporenaanpak werkt, wordt dit een voorbeeld voor andere niet-dollar economieën met hetzelfde dilemma.
Kritiek wijst op echte hindernissen – en een ander pad. Sommigen vinden dat Zuid-Korea private uitgifte van stablecoins in won zou moeten toestaan, in plaats van volledig te vertrouwen op een CBDC die misschien te laat komt. Een gereguleerde won-stablecoin zou direct met dollar stablecoins kunnen concurreren qua snelheid en toegankelijkheid, zonder te hoeven wachten op een platform van de centrale bank.
Een gezamenlijke ledger brengt ook risico’s met zich mee. Als één platform zowel centrale bankgeld, deposito’s als getokeniseerde assets bevat, kan een storing het hele financiële systeem platleggen. De robuustheid die ontstaat door verspreide infrastructuur – ironisch genoeg de fragmentatie die Shin bekritiseert – gaat dan verloren.
Bestuur is nog een onopgelost probleem. Projecten zoals BIS’s Agora, waarbij zeven centrale banken en 43 financiële instellingen betrokken zijn, laten zien dat het bepalen wie een gedeeld systeem beheert moeilijker is dan het bouwen ervan. Ondertussen is het wereldwijde stablecoin-aanbod al ruim $315 miljard. Brugprotocollen zoals Circles CCTP helpen vanuit de private sector om cross-chain fragmentatie op te lossen. De markt wacht niet.
Shin bedacht de theorie. Nu is hij verantwoordelijk voor het resultaat.
