De goudprijs is weer gestegen naar $5.161 per ounce na de grote crash in januari – en het herstel lijkt vooral uit China te komen.
Maar deze keer draait het om meer dan alleen speculatie. Peking zet zelf een grote, gecoördineerde stap om de wereldwijde goudmarkt helemaal opnieuw vorm te geven.
De Hainan-arbitrage
Het nieuwe nultarief-beleid op Hainan is bedoeld om te laten zien dat China openstaat voor buitenlandse import. De eerste cijfers laten zien dat het op het eerste gezicht werkt.
Hainan startte op 18 december met douanevrije handel op het hele eiland. De negen dagen durende Spring Festival-vakantie was meteen de eerste grote test. Volgens data van Haikou Customs, gemeld door de Moodie Davitt Report op 24 februari, steeg de offshore belastingvrije omzet naar 2,72 miljard yuan ($390,8 miljoen), een stijging van 30,8% ten opzichte van vorig jaar, met 325.000 bezoekers. Vanaf december groeide het momentum al. De verkopen in januari bereikten 4,86 miljard yuan ($693,5 miljoen), een stijging van 46,8% ten opzichte van vorig jaar, meldt Xinhua.
Gouden sieraden waren tijdens de feestdagen erg populair. China Daily schreef op 23 februari dat sieraden met dierenriem-thema’s en goudstaven voor beleggers snel waren uitverkocht, zelfs toen de prijzen weer boven de 1.500 yuan per gram kwamen. Ook de Moodie Davitt Report bevestigde dat sieraden en horloges tot de meest verkochte items hoorden bij het CDF Sanya, het grote duty free-winkelcentrum van het eiland.
The Global Times berichtte op 25 februari dat grote merken als Laopu Gold en Chow Tai Fook agressieve promotiecampagnes deden tijdens de feestdagen, zoals korting per gram en geen kosten voor het maken van sieraden. In een winkel van Chow Tai Fook in Peking werd bevestigd dat er meer bezoekers en aankopen waren.
Het prijsvoordeel in Hainan blijft groot. Yicai Global schreef in januari dat goud van Chow Tai Fook in Hainan ongeveer 1.250 yuan per gram kost, tegen 1.430 yuan op het vasteland. Een armband van 40 gram levert kopers een besparing op van 13.000 tot 14.000 yuan als je de overheidssteun meerekent.
Dit patroon laat iets diepers zien over de Chinese economie voor consumenten. Als ze belastingvoordeel krijgen, kiest de middenklasse niet voor luxe, maar koopt goud als bescherming.
Hongkongs streven naar wereldwijde goud-dominantie
Terwijl gewone kopers naar Hainan trekken, speelt Peking een nog veel groter spel. Joseph Chan, ondersecretaris voor financiële diensten in Hongkong, kondigde aan dat de overheid van plan is om Hongkong volledig om te vormen tot een regionaal centrum voor opslag en handel in goud.
Het plan is ambitieus: de opslagcapaciteit in Hongkong uitbreiden tot meer dan 2.000 metrische ton binnen drie jaar, een volledig staatsgesteund goudafwikkelingssysteem opzetten dat dit jaar op proef draait, en de samenwerking tussen de Shanghai Gold Exchange en de markt in Hongkong verder versterken.
Het doel is duidelijk: China wil meer marktaandeel en invloed krijgen op de internationale goudprijs. Tot nu toe hadden westerse financiële centra altijd de meeste controle.
Het initiatief gaat verder dan alleen nationale ambities. Verschillende Aziatische landen hebben laten weten dat ze interesse hebben om goud van hun centrale bank via de SGE in het buitenland op te slaan. De centrale bank van Cambodja zal mogelijk een deel van zijn 54 ton goudvoorraad opslaan in de speciale zone van Shenzhen.
De structurele vraag onder de speculatie
De crash in januari — goud daalde 9%, zilver zelfs 26% op één dag — liet zien hoeveel er gespeculeerd werd. Gekochte posities met hefboom gingen verloren, goud-ETF’s zagen op één dag bijna $1 miljard aan uitstroom, en beurzen verhoogden de marges.
Toch bleef de vraag naar fysiek goud in China krachtig. De premie op de Shanghai Gold Exchange steeg tot $30-32 per ounce boven de Londense spotprijs, ondanks lagere prijzen wereldwijd. Door het soepele monetaire beleid daalden de spaarrentes, de vastgoedmarkt is onzeker en goud blijft de meest aantrekkelijke manier voor huishoudens om hun vermogen veilig te stellen.
Goud vormt nu nog maar 1% van het vermogen van Chinese huishoudens — binnen afzienbare tijd wordt dat naar verwachting 5%. De structurele vraag van de grootste goudconsument ter wereld is dus nog lang niet voorbij. En nu koopt Peking niet alleen goud, maar bouwt het ook de infrastructuur om de prijs te bepalen.
