Nadat de totale cryptomarktkapitalisatie in oktober een all-time high van ongeveer $4 biljoen bereikte, zijn de cryptomarkten in een van hun scherpste correcties van de afgelopen jaren beland.
Bitcoin, die tijdens de stijging piekte rond de $126.000, is sindsdien teruggezakt naar rond de $60.000. Miljarden dollars aan hefboomposities zijn geliquideerd, de open interest is sterk gedaald vanaf de hoge niveaus aan het einde van het jaar, en de liquiditeit op handelsplatforms is afgenomen. ETF-instromen zijn negatief geworden, wat de bredere trend van institutionele risicoreductie bevestigt.
De snelheid van deze terugtrekking roept een bekende vraag op: als de volatiliteit stijgt en de liquiditeit afneemt, hoe reageren instituties dan echt?
Hoe institutioneel kapitaal reageert op volatiliteit
Voor Sheldon Hunt vertelt deze terugval een ander verhaal dan de krantenkoppen suggereren. Als oprichter en CEO van Sundial, een Bitcoin Layer-2 protocol dat zich richt op institutionele deelname, ziet hij dat instituties hun blootstelling vereenvoudigen in plaats van wegrennen.
“Als je deze volatiliteit ziet, worden eerst risico, blootstelling en complexiteit verminderd,” vertelde Hunt aan BeInCrypto tijdens ons gesprek op de Liquidity Summit 2026 in Hong Kong. “Instituties snijden niet per se alle blootstelling weg. Ze consolideren. Ze gaan terug naar de basis.”
Volgens Hunt kun je dat terugkeren naar de basis het beste zien als een vlucht naar kwaliteit.
Wanneer de volatiliteit plotseling stijgt, verminderen instituties hun blootstelling aan complexere of risicovolle toepassingen. In plaats van nieuwe strategieën na te jagen, richten ze zich op de kern.
“Je kunt wat van deze complexiteit, zoals varianten in DeFi, verminderen. Je wilt gewoon weer terug naar de basis,” zei hij.
Wallet-activiteit als marktbaken
Naast verschuivingen in allocatie let Hunt ook goed op on-chain gedrag voor vroege tekenen van stress.
“Wallets liegen meestal niet,” zei hij, waarbij hij wallet-activiteit beschrijft als een van de duidelijkste graadmeters van de marktgezondheid.
Tijdens onrustige periodes ziet hij dat assets van exchanges en DeFi-platforms worden gehaald en samengebracht in minder wallets. Volgens hem wijst dit op voorzichtigheid, niet op paniek verkopen.
Hunt ziet deze verschuiving niet als een korte pauze. Volgens hem opereert de markt nu met echte liquiditeitsproblemen.
“We zitten er nu middenin,” zei hij. “Er zijn tegenwoordig zeker beperkingen wat betreft liquiditeit. Mensen zijn behoorlijk nerveus.”
Hij wijst op volatiliteit in bredere markten en strakkere financiële condities als redenen voor deze voorzichtigheid. Voor institutioneel kapitaal zorgt deze situatie ervoor dat beslissingen trager genomen worden.
Hunt denkt dat kapitaalverstrekkers nu voorzichtiger zullen handelen vanwege de beperktere liquiditeit.
“Er is nog steeds een reële kans dat dit het begin is van een vrij akelige bear markt die mogelijk twee jaar of langer kan aanhouden,” zei hij.
Als de daling doorgaat, wordt timing minder belangrijk dan veerkracht. Investeerders focussen zich dan op het behouden van blootstelling zonder extra kwetsbaarheid toe te voegen. Hunt noemt de huidige fase “risico beperken en klaar zijn voor de lange termijn”.
Rendement beoordelen vanuit institutioneel perspectief
Die denkwijze beïnvloedt ook hoe instituties naar Bitcoin-yield kijken.
Hunt zegt dat het een misvatting is dat instituties vooral op maximaal rendement uit zijn. In de praktijk is dat niet hoe professionele investeerders werken.
Volgens Hunt zullen professionele investeerders geen 20% of 30% rendement op hun Bitcoin najagen als dat afhangt van extra complexiteit of onduidelijke tegenpartijen.
“In werkelijkheid focussen instituties op het minimaliseren van risico’s,” zei hij. “Stabiel en veilig rendement op de lange termijn, zelfs 1% of 2%, sluit veel beter aan bij hun doelen.”
In de praktijk bepaalt dat ook hoe producten worden beoordeeld. Alleen het niveau van rendement is niet doorslaggevend. Hoe de opslag is geregeld, hoe wordt afgewikkeld en wat de risico’s zijn, tellen vaak meer in de afweging.
Hoewel de discussie over Bitcoin native finance groter wordt, denkt Hunt dat er nog weinig institutioneel kapitaal in deze sector stroomt.
“Er leeft het idee dat al die Bitcoin rondgaat, maar in werkelijkheid zien we heel weinig Bitcoin echt benut op DeFi of in protocollen of layer-2’s.”
Een groot deel van de BTC blijft in lange-termijn-opslag. Voor Hunt is dat een teken dat de infrastructuurlaag nog in opbouw is, niet verzadigd.
“Het is nog steeds vroeg,” zei hij. “De beste jaren voor Bitcoin moeten nog komen. De beste tijd voor DeFi ligt voor ons. Er valt nog heel veel te ontdekken.”
De langzame groei van institutionele deelname heeft volgens hem te maken met hoe men risico inschat. Voordat kapitaal naar gestructureerde yield-producten stroomt, moeten vragen over opslag, afwikkeling en concentratie van exposure helder beantwoord worden en moeten passen bij bestaande eisen.
Custody, controle en de volgende cyclus
Kijkend naar de volgende cyclus, denkt Hunt dat goed doordachte architectuur belangrijker wordt dan oppervlakkige functies.
“Ik geloof heel sterk dat in de komende cyclus een grote prioriteit zal liggen bij non-custodial opties,” zei hij. Daarbij doelde hij specifiek op non-custodial staking en afwikkelingsmodellen die rekening houden met custody-risico’s.
Hij vindt dat instituties duidelijkheid willen over wie op elk moment de assets beheert. In de praktijk betekent dat zelf controle houden over opslag en afwikkeling. De crypto-industrie promoot al langer het idee van “je eigen bank zijn”. Voor institutionele investeerders gaat dit minder om de ideologie en meer om governance-architectuur. De volgende adoptiefase hangt af van of die architectuur voldoende aansluit bij traditionele risicokaders.
Redactionele noot: BeInCrypto is officieel mediapartner van Liquidity Summit 2026, waar dit gesprek plaatsvond. Houd onze site in de gaten voor meer interviews met industrie-leiders van het evenement.
