In de afgelopen jaren heeft de crypto- en blockchain-industrie gezien hoe institutionele adoptie alles heeft veranderd. De vraag is niet meer of blockchaintechnologie werkt. De vraag is of de infrastructuur eronder bestand is tegen institutionele druk, vooral wanneer de markten sterk bewegen, liquiditeit versnipperd raakt of systemen uitvallen.
In 2025 heeft BlackRock’s IBIT meer dan $40 miljard aan cumulatieve netto-instroom bereikt. Getokeniseerde Amerikaanse staatsobligaties zijn in maart de grens van $5 miljard marktkapitalisatie gepasseerd en stegen in oktober boven de $8 miljard uit. Tegelijk regelde JPMorgan in december een belangrijke uitgifte van $50 miljoen aan commercial paper op Solana, en lanceerde Goldman Sachs samen met BNY Mellon getokeniseerde geldmarktfondsen.
De technologie heeft zijn richting bewezen. Wat overblijft, is het moeilijkere werk: het opzetten van custody-architectuur, voldoen aan regelgeving, integratie met bestaande systemen, en het institutioneel vertrouwen dat alleen met constante resultaten wordt opgebouwd.
Op de Liquidity Summit 2026 in Hong Kong werd tijdens het panel “Building Institutional Rails for the Digital Asset Economy” deze vragen direct gesteld aan de mensen die aan oplossingen werken.
De sessie werd gemodereerd door Alevtina Labyuk, Chief Strategic Partnerships Officer bij BeInCrypto, en op het panel zaten Chris Shin (Director of Global Strategic Partnerships bij Kyobo Life Insurance), Jay Kim (Senior Manager Digital Asset Business bij Mirae Asset Securities), Zeng Xin (Senior Web3 Solution Architect bij AWS), Sherry Zhu (Global Head of Digital Assets bij Futu Holdings) en Ramzy Ali (Head of DeFi bij de Solana Foundation).
Bekijk de hele paneldiscussie hier:
Het integratieprobleem dat niemand kan overslaan
Jay Kim van Mirae Asset Securities begon met een duidelijke analyse van waar de echte knelpunten zitten. Drie problemen voeren de boventoon. Ten eerste is er de zeggenschap over klantdata. In Korea en Hong Kong maken de wettelijke eisen rondom gegevensbescherming het onmogelijk om klantinformatie op publieke blockchains te zetten. Kim legde uit dat Mirae een hybride oplossing gebruikt.
Hij lichtte dit toe:
“We beschermen en proberen de gevoelige informatie van klanten off-chain te houden, samen met alle transactiegegevens. Intussen gebruiken we de blockchain alleen om het bezit weer te geven en de waardeoverdracht vast te leggen.”
Custody is structureel moeilijker. De traditionele financiële sector draait om bewaarbanken en centrale depots. Bij digitale assets zijn het privé-sleutels die beheerd moeten worden, wat nieuwe interne beleidsregels en geloofwaardige beveiligingsverhalen vereist voor toezichthouders.
Dan is er het probleem van handelsplatforms. Er zijn honderden platforms, sommige werken met stablecoins, anderen met fiatgeld, en sommige – zoals Hyperliquid – werken volledig on-chain. Om die liquiditeit samen te brengen, moet je de infrastructuur van elk platform apart begrijpen.
“Het balanceren is heel moeilijk,” zei Kim, en voegde toe:
“Het is iets waar je mee om moet leren gaan. Maar het is ook nodig om door te kunnen gaan met innovatie.”
Chris Shin van Kyobo Life Insurance benoemde daarnaast de traagheid van instituties. Het antwoord van zijn bedrijf is een hybride model: ze bouwen eerst buiten het bestaande systeem, bewijzen het concept extern, en gebruiken dat bewijs vervolgens om interne partijen en toezichthouders te overtuigen.
“Als we extern een bewezen model hebben, kunnen we de interne belanghebbenden makkelijker overtuigen,” zei hij.
Het voordeel van de traditionele broker
Voor Futu Holdings, dat een van Azië’s grootste fintech-brokerageplatformen beheert met 28 miljoen wereldwijde gebruikers, draait de crypto-instap niet om inhalen. Het gaat om het benutten van wat traditionele spelers uniek hebben.
Sherry Zhu vat dit samen met twee woorden: vertrouwen en gemak. Regelgevende licenties, merkkredietwaardigheid en stabiele bankrelaties leveren iets op wat crypto-native exchanges niet simpel kunnen namaken: daadwerkelijk banken vinden die fiat-geldstromen faciliteren voor crypto-handel. Dat voordeel is belangrijker dan het op het eerste gezicht lijkt.
Ze legde uit:
“Wereldwijd hebben we crypto spot trading gelanceerd in Hong Kong, Singapore en de VS. En vorig jaar hebben we in Hong Kong daadwerkelijk de crypto-stortings- en opnamemogelijkheden toegevoegd. Dus mensen die crypto op ons platform storten, kunnen deze eenvoudig opnemen en het geld direct gebruiken om traditionele effecten te kopen.”
De uitdagingen zijn ook duidelijk. Talent is een van de grootste obstakels. Custody, sleutelbeheer en on-chain risico vragen om vaardigheden die de meeste financiële professionals niet hebben, en het overbruggen van die kloof kost tijd. De structurele voordelen van licenties, compliance-infrastructuur en multi-asset mogelijkheden kun je niet zomaar aanleren van de andere kant.
Infrastructuur: consistentie boven hype
Vanaf het protocolniveau stelde Ramzy Ali van de Solana Foundation dat institutioneel vertrouwen vooral draait om consistentie.
Solana verwerkte vorig jaar $1,6 biljoen aan handelsvolume en heeft ongeveer $14 miljard aan stablecoin-liquiditeit op een single-state Layer-1. Volgens Ali zijn uptime en betrouwbaarheid van transacties belangrijker dan theoretische schaalbaarheid.
“Uiteindelijk zijn de eisen aan de infrastructuur altijd hetzelfde,” zei hij.
Naast prestaties hebben instituties compliance-vriendelijke tools nodig. Solana introduceerde een zero-knowledge attestation service waarmee applicaties wallet-geschiktheid kunnen verifiëren zonder privédata te onthullen. Ook werd een private execution environment ontwikkeld, waarmee transacties privé blijven op layer-1.
Deze tools moeten de brug slaan tussen centrale financiers en decentrale infrastructuur, zonder dat instellingen hun compliance-structuren hoeven te verlaten.
Ondertussen bracht Zeng Xin van AWS veerkracht terug naar de zakelijke praktijk.
“Mensen beoordelen instituties niet op een normale dag. Ze beoordelen je op een dag met grote schommelingen,” zei hij.
Xin beschreef cloud elasticiteit als “omzetverzekering”. Voor platforms met digitale assets zijn traffic pieken, liquidatiegolven en volatiliteit geen uitzonderingen, maar terugkerende situaties. De infrastructuur moet die schokken opvangen zonder dat de dienst uitvalt.
De signalen die iedereen volgt
Rijpheid in een markt kondigt zichzelf vaak stilletjes aan. Niet met persberichten, maar door het gedrag van deelnemers zodra ze niet meer vragen of iets werkt, maar er gewoon van uitgaan dat het werkt.
Het panel had verschillende ideeën over wanneer dat moment voor digitale assets komt, maar er was een gedeelde rode draad.
Kim gebruikte aandelen als graadmeter. Dus niet getokeniseerde fondsen of afgeleide producten die verwijzen naar onderliggende assets, maar daadwerkelijk verhandelde aandelen met stemrecht, ingebed op de chain en circulerend op publieke chains. Hij zei:
“Zodra je het werkelijke aandeelhoudersrecht op de chain hebt getokeniseerd, zal alles wat daarop wordt gebouwd ook naar de chain overgaan.”
De onderliggende boodschap is belangrijk. Beursgenoteerde aandelen vormen de basis van de meeste traditionele financiële producten. Als deze on-chain gaan, volgt alles wat daarop is gebouwd automatisch, niet als keuze maar als gevolg.
Ali beschreef het als een prijsontdekkingsprobleem. Op dit moment wordt de Bitcoin koers feitelijk bepaald op gecentraliseerde derivatenbeurzen. Amerikaanse aandelen krijgen hun prijs op de Nasdaq. Zijn simpele vraag was: wanneer wordt de prijs van een wereldwijd belangrijke asset als eerste on-chain ontdekt?
Dat zou betekenen dat on-chain liquiditeit de grootste pool is geworden, en niet een aparte. Instituties zouden crypto niet meer behandelen als een extra markt, maar de chain als de markt zelf gaan zien.
Zhu gaf een signaal dat vooral regulerend van aard was. Zij wees op het moment dat Hongkong, of een andere grote rechtspraak, officieel toestaat om crypto als onderpand te gebruiken voor margin-doeleinden, gelijkwaardig aan traditionele effecten. Zo’n beleidswijziging zou de boekhouding, het risicobeheer en uiteindelijk de institutionele interesse veranderen, op manieren die met alleen infrastructuur niet bereikt kunnen worden.
Shin kwam, zoals verwacht, terug op het juridische kader in Korea. De retailmarkt daar is al erg actief. Wat nog ontbreekt is de institutionele laag, en die zal pas ontstaan als de regelgeving voldoende duidelijk is, zodat een partij als Kyobo kapitaal en middelen kan inzetten zonder te hoeven vrezen dat de regels ineens veranderen.
Als er al consensus was, dan is het dat het kantelpunt niet als een doorbraak zal aanvoelen. Het zal juist als normaal lijken.
De transitiefase: zo zien panelleden 2026
Het laatste deel van de sessie verplaatste het gesprek van architectuur naar overtuiging. De basis ligt nog niet vast – hoe ziet die eruit aan het eind van het jaar?
Chris Shin wachtte niet op zekerheid bij de regelgeving in eigen land. In plaats daarvan stelde hij voor dat Kyobo zich richt op landen waar al duidelijkheid is.
“In plaats van af te wachten op de lokale toezichthouders, willen we juist buiten Korea uitbreiden,” zei hij, waarbij hij plannen uitlegde om een digitaal asset-platform op te richten in een regio met een duidelijker regelgevingskader. Voor Shin gaat vooruitgang minder om wachten op toestemming, en meer om in positie komen zodat het bedrijf kan experimenteren waar dat mogelijk is.
Jay Kim’s verwachting was meer structureel. Mirae Asset, zo zei hij, werkt aan de lancering van een retailplatform met getokeniseerde producten die direct on-chain worden uitgegeven, zowel in Korea als wereldwijd via hun geïntegreerde systemen. Maar hij was eerlijk over de concessies. Hij voegde toe:
“Er zal misschien water bij de wijn moeten, want veel gedecentraliseerde functies… zullen op een of andere manier samengebracht moeten worden met het bestaande systeem. We zitten in de overgangsfase.”
Sherry Zhu richtte zich op regelgeving als de sleutel. In Hongkong verwacht zij ontwikkelingen waardoor cross-margin modellen mogelijk worden en crypto-assets steeds meer als traditionele effecten worden gezien, waardoor ze als onderpand kunnen dienen en dieper worden geïntegreerd op de balans van brokers.
Ramzy Ali bracht het meest opvallende doel: de eerste rechtstreekse IPO-notering die volledig native on-chain wordt uitgegeven. Zo’n volledig native notering zou volgens hem echt een structurele verandering zijn, geen symbolische.
Zeng Xin wilde geen specifieke voorspelling voor de markt doen. Hij ging weer terug naar infrastructuur. “Cloud-infrastructuur valt pas op als het faalt – als het goed gaat, merk je het niet meer,” zei hij – een herinnering dat de grootste veranderingen soms juist onzichtbaar zijn voor gebruikers.
Labyuk sloot de sessie af met het punt dat steeds terugkwam: institutionele adoptie is geen verre toekomst meer. Het wordt al opgebouwd, stap voor stap, bij bedrijven die werken aan integratie met bestaande systemen, opslag en naleving van regels in verschillende landen. De basis is nog niet compleet, maar de bouwers zijn al volop aan het werk.
