De Amerikaanse SEC staat nu toe dat broker-dealers een breder scala aan aandelen gebruiken – namelijk mandjes van grote Amerikaanse bedrijven uit de Russell 1000 en S&P 500 indices – als onderpand wanneer ze effecten lenen van grote institutionele investeerders.
Voorheen mochten bedrijven alleen veiligere, traditionele assets zoals cash, Amerikaanse staatsobligaties of bankgaranties als onderpand gebruiken. Met deze nieuwe regel mogen ze nu ook gespreide portefeuilles van grote aandelen inzetten. Deze wijziging geeft broker-dealers meer flexibiliteit in hoe ze geld aantrekken en hun transacties afhandelen.
Nieuwe onderpandscategorie richt zich op securities lending-markten
Eerder stond regel 15c3-3 onder de Exchange Act toe dat alleen een beperkt aantal instrumenten als onderpand werd geaccepteerd. Broker-dealers die aandelen leenden van institutionele klanten om mislukte transacties of shortposities te dekken, hadden daardoor weinig flexibiliteit bij het onderpand voor deze leningen.
De nieuwe maatregel introduceert ‘’Eligible Equity Collateral’’, oftewel een gespreid mandje met effecten uit klantenmarges of broker-dealerportefeuilles, samengesteld uit aandelen in de Russell 1000 en S&P 500 indices.
Ongerelateerde ETF’s (exchange-traded funds) die deze indices volgen, komen ook in aanmerking.
Strikte voorwaarden bepalen wie mag deelnemen
Alleen ‘’Qualified Institutional Securities Lenders’’ mogen van deze nieuwe onderpandsregeling gebruikmaken. Hiervoor gelden deze voorwaarden:
- Een uitlener moet een gekwalificeerde institutionele koper zijn zoals omschreven onder Rule 144A van de Securities Act van 1933, of
- Minimaal $100 miljoen aan effecten in eigen beheer bezitten, of
- Handelen via een agent-bank die minimaal $100 miljoen aan uitstaande effectenleningen beheert.
Broker-dealers moeten de leningen voor 1% overcollateraliseren bij effecten die genoteerd zijn in grote valuta’s, zoals de euro, Britse pond, Zwitserse frank, Canadese dollar en Japanse yen, en voor 5% bij alle andere valuta’s.
Al het onderpand moet worden aangehouden bij een bank of een geregistreerde broker-dealer.
Beide partijen moeten zich houden aan afspraken over diversificatie en spreiding. Het onderpand wordt dagelijks volgens de marktwaarde aangepast. Als een effect of lener niet meer aan de voorwaarden voldoet, geldt een termijn van vijf werkdagen om dit op te lossen.
De Commissie gaf bij de publicatie van het besluit ook een interpretatieve brief aan marktpartijen, als extra richtlijn voor:
- The Securities Industry and Financial Markets Association (SIFMA) en
- The International Securities Lending Association (ISLA)
De Commissie koos voor effecten uit de Russell 1000 en S&P 500 vanwege hun hoge liquiditeit, lage volatiliteit, diepe markt en de schaal van hun uitgevers.
“Dit besluit, samen met een interpretatieve brief aan SIFMA & ISLA, is bedoeld om de liquiditeit te verbeteren en het risicobeheer in de effectenleensector te versterken,” legt de toezichthouder uit.
In de komende maanden zal duidelijk worden of de marktdeelnemers grootschalig overstappen op deze nieuwe regels voor effectenleningen.
Volg ons op X voor het laatste nieuws zodra het gebeurt
