Israël en de Verenigde Staten zijn samen een aanval begonnen op Iran, zonder duidelijke einddatum. Deze aanval heeft nu al gevolgen voor de rest van het Midden-Oosten. De bedoelingen van Israël zijn duidelijk, maar die van de Verenigde Staten zijn dat niet.
In een gesprek met Steve Hanke, voormalig adviseur van Reagan en economieprofessor aan de Johns Hopkins University, blijkt dat de gevolgen voor de Amerikaanse president Donald Trump risicovol zijn en hem mogelijk zijn Make America Great Again-kiezers kunnen kosten.
Trump’s onduidelijke motieven in het Midden-Oosten
Als de grondleggers van Amerika vandaag nog zouden leven, zouden ze hoofdschuddend kijken naar de gebeurtenissen van het afgelopen weekend.
In de 18e eeuw vertelde Benjamin Franklin wat hij vond van oorlog en handel met het citaat: “het systeem van Amerika is universele handel met alle landen, en oorlog met niemand.” Thomas Jefferson bevestigde deze visie met zijn uitspraak: “Vrede, handel en eerlijke vriendschap met alle naties—maar geen ingewikkelde bondgenootschappen.”
Nu gebeurt juist het tegenovergestelde. De Verenigde Staten sloten zich bewust aan bij Israëls geplande aanval op de hoofdstad van Iran, nog voordat Iran kon reageren.
“Het was overduidelijk dat als Iran werd aangevallen door iemand – de Verenigde Staten of Israël, of wie dan ook – ze zouden reageren, ook tegen de Verenigde Staten,” vertelde minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio onlangs aan verslaggevers in Washington.
Voor Hanke was het duidelijk wat Israël wilde: haar invloed uitbreiden in het Midden-Oosten. Voor de Verenigde Staten waren duidelijke redenen moeilijker te vinden. Volgens Hanke komt dat door Trumps onvoorspelbare beleidskeuzes tijdens zijn presidentschap.
“We weten niet precies wat de president van de Verenigde Staten denkt, omdat hij vaak van mening verandert,” zei Hanke tegen BeInCrypto in een recente interview op X Spaces.
Wat wel duidelijk is, is de sterke invloed van Israël op Washington.
Israëls groeiende invloed op beleid van de VS
De relatie tussen Israël en de VS is vooral zichtbaar door de grote lobby-inspanningen van bepaalde politieke actiegroepen (PAC’s), zoals het American Israel Public Affairs Committee (AIPAC) rond de Amerikaanse verkiezingen.
Volgens de onafhankelijke onderzoeksgroep OpenSecrets gaf AIPAC tijdens de federale verkiezingen van 2024 meer dan $42 miljoen uit aan bijdragen aan beide partijen. In 2025 besteedde het comité $3,76 miljoen aan lobbyactiviteiten. Dit was het hoogste bedrag ooit in één jaar.
“De lobby heeft enorm veel invloed op het buitenlandbeleid van de Verenigde Staten in het Midden-Oosten,” legde Hanke uit.
Buiten de steeds nauwere samenwerking tussen de VS en Israël, kan Trump de recente aanval op Iran ook gebruiken als afleiding van gebeurtenissen in eigen land.
Trump’s anti-oorlog imago begint te vervagen
Trump begon 2026 met een aantal omstreden beslissingen. Drie dagen na het nieuwe jaar liet de VS de Venezolaanse leider Nicolás Maduro oppakken en uitleveren. Minder dan een maand later startte de president een agressieve poging om Groenland te kopen, wat voor directe spanningen met Europese bondgenoten zorgde.
Deze beslissingen kwamen bovenop voortdurende dreigementen met nieuwe importtarieven. Tegelijk bracht het Amerikaanse ministerie van Justitie de nieuwste documenten over Epstein naar buiten.
Hierdoor staat de president nu midden in een debat over zijn banden met de miljardair Epstein, en wat hij wist over de mensenhandel-beschuldigingen tegen Epstein in 2019.
“De zaak Jeffrey Epstein verdwijnt niet—het staat nog steeds in alle kranten,” zei Hanke. “Het is een vluchtstrook als je peilingen dalen. De makkelijkste manier om aan de macht te blijven is door een oorlog te starten… dat leidt flink af.”
Ondertussen kunnen de acties van Trump een grote bedreiging zijn voor zijn politieke toekomst. Eén van zijn belangrijkste beloftes tijdens de campagne was het beëindigen van lopende oorlogen. Hij noemde zichzelf zelfs de “president van de vrede.”
Maar dit verhaal valt nu langzaam uit elkaar.
“Ik denk dat hij politiek gezien een heel risicovolle zet speelt met zijn achterban… zijn populariteit neemt snel af in de Verenigde Staten vanwege zijn bemoeizuchtige en bedreigende standpunten,” zei Hanke. “Of hij [het conflict in het Midden-Oosten] in korte tijd kan oplossen… dat weten we niet.”
De volgende graadmeter voor de huidige populariteit van de president zullen de midterm-verkiezingen in november zijn. Tijdens deze verkiezingen wordt duidelijk of de Republikeinse Partij de controle over beide kamers van het Congres kan behouden.
Hoewel Trumps beslissingen op het gebied van buitenlands beleid grote politieke gevolgen in eigen land kunnen hebben, lijkt hun invloed op de wereldeconomie, en vooral op de olieprijzen, kleiner dan verwacht.
Iran-conflict verstoort olie niet, China bewaart balans
In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, gelooft Hanke niet dat een oorlog tegen Iran de olieprijzen in de VS rampzalig zal beïnvloeden.
In de twintigste eeuw hadden verstoringen in de olieproductie een grotere invloed op de wereldeconomieën. Tegenwoordig produceert de VS echter veel meer olie, terwijl Iran en de Golfstaten juist minder produceren.
Hanke merkte op dat sinds de gebeurtenissen in het weekend de prijs van Amerikaanse olie met slechts ongeveer $10 per vat is gestegen, wat neerkomt op een verhoging van $0,25 per gallon.
“Wat er vandaag gebeurt is eigenlijk een bescheiden reactie,” zei Hanke. “De olie-intensiteit is flink afgenomen. Zelfs als de prijs stijgt, zal de impact op het bbp niet zo groot zijn als in 1978.”
Trumps pogingen om de olievoorziening naar China te verstoren door in te grijpen in zowel Venezuela als Iran zullen waarschijnlijk niet het gewenste effect hebben op de hoofdconcurrent van de Verenigde Staten. Hanke gaf aan dat zelfs als de Straat van Hormuz dicht blijft, de strategische voordelen van China niet over het hoofd mogen worden gezien.
Olie is in handen van de Organisatie van Olie Exporterende Landen [OPEC], maar China bezit zeldzame aardmetalen.
“Als de VS dit spel wil spelen en de Venezolaanse olie en de doorgang bij de Straat van Hormuz afsluit, geloof me, de Chinezen weten ook hoe ze hard moeten spelen,” legde hij uit. “Dan zouden zij de levering van zeldzame aardmetalen stoppen, en dan is het snel afgelopen. Binnen zes maanden zouden de Westerse economieën er heel slecht voorstaan.”
Nu de situatie in het Midden-Oosten zich verder ontwikkelt, moet blijken wat de werkelijke impact is van deze geopolitieke strategieën op de mondiale stabiliteit en de Amerikaanse politiek. In de komende maanden zal blijken of Trumps buitenlandse beleid zijn politieke positie zal versterken of juist verder aantasten.
