Drie beleidsontwikkelingen uit Zuid-Korea in één week zorgen voor het gevoel onder mensen uit de sector dat de toezichthouders zich terugtrekken — zelfs nu de bekende Digital Asset Basic Act steeds dichter bij goedkeuring komt.
Geen van deze drie stappen is op zichzelf een verbod. Maar bij elkaar genomen zien sommige marktpartijen het als een patroon.
Aanklagers liquideren teruggevonden Bitcoin in plaats van deze vast te houden
Het Openbaar Ministerie van Gwangju maakte op 10 maart bekend dat het 320,88 Bitcoin heeft verkocht — ter waarde van ongeveer 31,59 miljard Koreaanse won ($21,6 miljoen) — die was teruggevonden na een phishing-incident. De opbrengst werd gestort in de staatskas.
De Bitcoin was eerder in beslag genomen bij een moeder en dochter die waren veroordeeld voor het opzetten van een illegale online gokoperatie in Thailand tussen 2018 en 2021. Nadat het Hooggerechtshof de inbeslagname definitief had gemaakt, gingen de aanklagers uitvoeren — en ontdekten dat al het geld weg was. Hun eigen wallet was gehackt. Medewerkers hadden per ongeluk een phishing-site bezocht tijdens een overdracht van het beheer in augustus 2025. De Bitcoin kon in januari worden teruggehaald nadat de aanklagers blijkbaar bevriezingen hadden gecoördineerd bij binnenlandse en internationale exchanges.
Om zo min mogelijk invloed op de markt te hebben, verkochten de aanklagers de coins in delen, verspreid over 11 dagen tussen 24 februari en 6 maart.
Het commentaar ging niet zozeer over de verkoop zelf — in beslag genomen bezittingen worden vaker verkocht. Wat opviel was het verschil met een groeiend aantal landen, zoals de VS, waar de overheid in beslag genomen Bitcoin juist aanhoudt als een staatsreserve op lange termijn. Zuid-Korea deed het tegenovergestelde: ze verkochten de teruggevonden Bitcoin zo snel mogelijk voor cash.
Deze keuze is geen officieel beleidsstatement. Maar het is wel een belangrijk signaal.
Stablecoins uitgesloten van richtlijnen voor bedrijfsinvesteringen
De Financial Services Commission (FSC) van Zuid-Korea rondt richtlijnen af zodat beursgenoteerde bedrijven voor het eerst mogen investeren in digitale assets — een belangrijke stap voor de markt. Maar stablecoins, zoals Tether (USDT) en USD Coin (USDC), worden waarschijnlijk uitgesloten van de toegestane investeringen, meldde lokale media op 10 maart.
De reden hiervoor is een juridische inconsistentie, niet per se vijandigheid. Volgens de Koreaanse Foreign Exchange Transactions Act worden stablecoins niet erkend als extern betaalmiddel. Als bedrijven ze toch als investering mogen houden, zou dat hun gebruik als betaalmiddel impliciet goedkeuren. Daar zijn de toezichthouders nog niet klaar voor. In oktober 2025 werd er een wetswijziging voorgesteld om stablecoins als betaalmiddel te erkennen, maar die wordt nog besproken in de Nationale Assemblee.
Sommige exportbedrijven hebben juist gepleit voor USDC vanwege het praktisch gebruik bij het realtime afdekken van FX-risico bij internationale transacties. Tot die tijd zullen ze waarschijnlijk stablecoins gebruiken via buitenlandse platforms en self-custody wallets.
De uitsluiting kan tijdelijk zijn — afhankelijk van de aanpassing van de Foreign Exchange Transactions Act — en is daarom geen definitief standpunt. Maar zolang de regelgeving niet duidelijk positief is, mogen bedrijven nog geen stablecoins aanhouden.
Limieten voor exchange-eigendom: cijfers blijven veranderen
De meest besproken ontwikkeling gaat over het voorstel voor een maximumpercentage voor aandelenbezit in crypto exchanges, dat onderdeel wordt van de Digital Asset Basic Act.
De Digital Asset Task Force van de Democratische Partij van Korea heeft naar verluidt met de FSC afgesproken dat grote aandeelhouders maximaal 34% mogen bezitten. Dit percentage is soepeler dan de eerder genoemde limiet van 15–20%. De 34% sluit aan bij het zogenaamde ‘blocking minority’ percentage van 33,4% in het handelsrecht. De limiet gaat zowel voor bestaande als nieuwe exchanges gelden. Voor de invoering wordt gedacht aan overgangsperiodes tussen drie en zes jaar, afhankelijk van de grootte van de exchange.
Maar het voorstel krijgt kritiek vanuit verschillende richtingen.
Tijdens een seminar van de Nationale Assemblee op 9 maart zeiden oppositiepolitici dat zo’n cap geen vergelijkbaar voorbeeld heeft in de VS of Europa. De onderzoeksdienst van de Nationale Assemblee heeft gewezen op mogelijke conflicten met de grondwet. Er zijn zorgen over de bescherming van eigendomsrechten en het verbod op terugwerkende kracht van de wet. Academische tegenstanders waarschuwden voor het “bystander effect”: bij teveel versnipperd eigenaarschap zou er in een crisis niemand duidelijke beslissingen kunnen nemen voor de exchange.
De belangrijkste praktische testcase van de limiet draait om Dunamu, eigenaar van Upbit, en de voorgenomen fusie met Naver Financial. Na de fusie zou oprichter Song Chi-hyung ongeveer 19,5% houden en Naver circa 17%. Toezichthouders denken erover om deze belangen apart te zien als ‘eigenaar’ en ‘partner’, waardoor de fusie misschien met enkele aanpassingen toch door kan gaan, in plaats van direct afgekeurd te worden.
De uiteindelijke voorwaarden zijn nog niet rond. Overleg tussen partij en overheid richtte zich op afronding in maart, maar geopolitieke gebeurtenissen — zoals de situatie tussen de VS en Iran — kunnen dit doorschuiven naar april.
Wat het patroon suggereert: en wat niet
Elke van deze drie stappen heeft een begrijpelijke reden. In beslag genomen bezittingen worden gewoonlijk verkocht. Stablecoins worden uitgesloten vanwege een juridische kwestie, niet door een verbod. De limiet voor exchange-eigendom wordt gezien als bescherming voor investeerders na eerdere mislukte exchanges.
Maar markten kijken niet altijd naar losse beleidsmaatregelen. De optelsom van signalen — Bitcoin verkopen, stablecoins buiten bedrijfsportefeuilles houden en het eigendom van exchanges beperken — voelt anders dan elk apart besluit.
De Digital Asset Basic Act had juist duidelijkheid moeten geven over de koers van Zuid-Korea. Tot nu toe zorgt de kleine lettertjes juist voor extra onduidelijkheid.
