Sony Interactive Entertainment verwijdert op 1 september 2026 in totaal 551 gekochte films uit de PlayStation Store-accounts in het VK, vanwege afspraken rond contentlicenties met StudioCanal.
De films die verdwijnen, beslaan decennia aan cinema, van Terminator 2: Judgment Day en Rambo: First Blood tot Bridget Jones’ Diary, Pan’s Labyrinth en Paddington. Klanten die deze titels hebben gekocht, verliezen hun toegang – ongeacht hun aankoopgeschiedenis.
Wanneer kopen geen eigendom betekent
Sony heeft een officiële juridische mededeling gepubliceerd over deze verwijdering. Sony stelt dat het door het verlopen van de licentieovereenkomst met StudioCanal is besloten, en er wordt geen terugbetaling of andere compensatie aangeboden aan de getroffen kopers.
Hierdoor wordt een belangrijk en vaak vergeten punt duidelijk: een digitale ‘aankoop’ via een platform betekent meestal dat je een tijdelijk gebruiksrecht koopt, en geen volledig eigendom.
Daarom mogen Sony en StudioCanal deze licentie aanpassen of beëindigen, en draait de koper op voor het verlies.
Met 551 titels die gaan verdwijnen, is dit een van de grootste gebeurtenissen waarbij zoveel digitale aankopen in één keer onbereikbaar worden gemaakt.
PlayStation digitaal eigendom en de game-parallel
Het probleem geldt niet alleen voor films. Toen GTA 6 pre-orders opengingen deze week, bevestigde Rockstar dat de fysieke editie alleen een digitale downloadcode bevat, zonder disc.
Kopers die dachten dat een doosje betekende dat zij een fysiek product bezaten, kregen hiermee nog meer twijfels. En de lancering van GTA zorgde zelfs op dezelfde dag voor opschudding op de cryptomarkt. Dit laat zien hoe ver de discussie rond digitaal eigendom nu reikt, tot ver buiten gameplatforms.
Beide gebeurtenissen maken hetzelfde duidelijk: in zowel entertainment als gaming betalen consumenten voor toegang, niet voor echt eigendom.
Het Web3-argument klinkt steeds luider
Non-fungible tokens (NFT’s) zijn juist opgezet om dit probleem te voorkomen, door eigendom op de chain vast te leggen. Geen enkel platform kan dat zomaar intrekken. Als StudioCanal de filmrechten als NFT’s had uitgegeven, had Sony die niet kunnen verwijderen.
Deze tokens zouden in de wallet van de koper blijven staan. Ze zijn overdraagbaar en verifieerbaar, onafhankelijk van welke licentie-discussie er speelt tussen bedrijven.
Dit argument krijgt steeds meer steun. Eerder dit jaar merkten marktexperts op dat de NFT-sector verschuift van speculatie naar echte toepassingen, met digitaal eigendom als belangrijkste langdurige gebruiksvorm.
Ondertussen bracht de biometrische ID-campagne van Worldcoin soortgelijke vragen op tafel: wie bepaalt er in digitale omgevingen wie het eigendom bewijst? In het brede GameFi-segment nam in 2026 al de interesse in blockchain-gestuurde digitale economieën weer toe.
Op papier lijken de PlayStation-filmverwijderingen gewoon een licentiekwestie.
Maar ze maken duidelijker dan ooit het probleem zichtbaar dat nog steeds niet opgelost is bij streaming, gaming en mediaplatforms: als een platform zijn regels verandert, wat bezit de consument dan nog echt?
Voor voorstanders van blockchain is Sony nu hét alledaagse, bekende voorbeeld geworden.
