Op 17 maart hebben de Amerikaanse Securities and Exchange Commission en de Commodity Futures Trading Commission samen een interpretatieve regel van 68 pagina’s uitgebracht. Daarmee is er voor het eerst een formele classificatie voor crypto-assets vastgelegd binnen de federale effectenwetgeving. Deze regel vervangt het kader van de SEC uit 2019 en is de meest uitgebreide federale richtlijn sinds het DAO-rapport in 2017.
Het belangrijkste punt: De Amerikaanse overheid laat de cryptosector nu eindelijk vooraf weten welke tokens wel en niet als effecten worden beschouwd – nog voordat er juridische stappen worden gezet.
‘Het wachten is voorbij’
SEC-voorzitter Paul Atkins noemde de regel een keerpunt na meer dan tien jaar onduidelijkheid over regelgeving. “Deze interpretatie erkent wat de vorige regering niet wilde zien — dat de meeste crypto-assets zelf geen effecten zijn,” zei hij. Ook gaf hij aan dat dit precies is wat regelgevers moeten doen: duidelijke grenzen trekken met duidelijke woorden.
CFTC-voorzitter Michael Selig zei in zijn eigen verklaring over het gezamenlijke besluit iets vergelijkbaars. “Veel te lang hebben Amerikaanse bouwers en ondernemers gewacht op heldere richtlijnen,” zei hij. “Met de interpretatie van vandaag is dat wachten voorbij.”
De regel is het nieuwste resultaat van de pro-crypto beleidsverschuiving die in stroomversnelling kwam nadat president Donald Trump in januari 2025 aantrad. Trump ondertekende een decreet voor het oprichten van een presidentiële werkgroep voor digitale marktactiva, die in juli 2025 een rapport uitbracht. Hierin werd de SEC en CFTC gevraagd om met duidelijke regelgeving te komen op basis van hun bestaande bevoegdheden. Voorzitter Atkins startte daarop “Project Crypto”. In januari 2026 werd dit een gezamenlijk SEC-CFTC initiatief. De interpretatieve regel van 17 maart is het eerste officiële resultaat van Project Crypto.
Een vijf-categorie taxonomie
De regel verdeelt crypto-assets in vijf categorieën: digitale commodities, digitale collectibles, digitale tools, stablecoins en digitale effecten. De eerste drie categorieën worden met deze interpretatie expliciet aangemerkt als géén effecten.
De categorie digitale commodities is het belangrijkst voor de toekomst van de sector. De SEC noemt 16 specifieke coins als digitale commodities, waaronder Bitcoin, Ether, Solana, XRP, Cardano, Avalanche, Polkadot, Chainlink, Dogecoin en Shiba Inu. De waarde van deze coins is gebaseerd op het programmeerbare functioneren van crypto-systemen en vraag-en-aanbod. De waarde is dus niet gebaseerd op de essentiële managementinspanningen van anderen, concludeert de SEC.
De aanvullende toelichting van de CFTC bevestigt dat deze coins in aanmerking kunnen komen als commodities onder de Commodity Exchange Act. Zo wordt er vastgelegd dat beide toezichthouders straks een eigen domein krijgen: de CFTC houdt toezicht op de digitale commodity spotmarkten en de SEC blijft gaan over de digitale effecten.
Meme coins worden aangemerkt als digitale collectibles die gekocht worden voor kunst, entertainment, sociale of culturele redenen. Ze zijn dus volgens dit kader geen effecten. De SEC waarschuwt wel dat gefractionaliseerde collectibles nog steeds als investeringscontract kunnen worden gezien.
De ‘attach and detach’-doctrine
Het meest vernieuwende aan de regel is misschien wel het kader voor wanneer een token overgaat in de status van investeringscontract. Een niet-effecten-token kan onder bepaalde voorwaarden tóch onder een investeringscontract vallen. De uitgever moet het token verkopen met expliciete beloftes om essentiële managementinspanningen te leveren. Kopers moeten aantoonbaar verwachten winst te maken dankzij die inspanningen.
De SEC stelt daarbij dat deze beloftes aan kopers kenbaar moeten zijn vóór of tijdens de verkoop. Ze moeten via officiële kanalen komen zoals whitepapers, wettelijke documenten of erkende communicatieplatformen. Hype door derden of beloften na de verkoop zijn niet voldoende om van een investeringscontract te spreken.
Dit onderscheid is belangrijk, omdat cryptomarkten lang zijn beïnvloed door onofficiële signalen. Aanbevelingen door influencers, anonieme Telegram-groepen, en vage roadmap-teasers hebben vaak de koers bepaald — maar met deze regel tellen zulke signalen niet als bindende belofte van de uitgever.
Deze status is niet definitief. Een token raakt los van het investeringscontract zodra de uitgever zijn beloftes nakomt of het project aantoonbaar opgeeft. Daarna geldt handel op de secundaire markt niet meer als effectenhandel. Dit betekent dat de regulatoire status van een token kan veranderen door de tijd heen — iets wat eerdere handhaving niet toestond.
Staking, mining, wrapping en airdrops: alles duidelijk
De regel geeft duidelijke richtlijnen dat protocol mining en protocol staking geen effecten-transacties zijn. Dit geldt voor solo-staking, custodial staking en liquid staking zoals beschreven in de regel. Volgens de SEC zijn al deze activiteiten administratief of uitvoerend van aard, en dus geen essentiële managementinspanningen.
In het effectenrecht is dit onderscheid van groot belang. Essentiële managementinspanningen zijn keuzes die bepalen of een onderneming slaagt, zoals het werk van een fondsbeheerder die beslist waar hij investeert. Administratieve of uitvoerende handelingen volgen juist vaste regels en vergen geen eigen oordeel. Staking en mining vallen volgens de SEC in die tweede categorie: deelnemers valideren transacties volgens protocolregels en krijgen geprogrammeerde beloningen, net als een bankmedewerker die overschrijvingen verwerkt volgens vaste procedures.
Ontvangerstokens van liquid staking gelden als kwitanties voor de onderliggende asset en krijgen dezelfde status. Ook wrapped tokens die één-op-één worden gedekt door een niet-effecten asset zijn onder deze interpretatie geen effecten. Airdrops die gratis zijn uitgedeeld aan ontvangers vallen niet onder de eerste eis van de Howey-test — een investering van geld.
Maar niet iedereen krijgt groen licht
De SEC maakt belangrijke uitzonderingen die vooral invloed hebben op gecentraliseerde platforms. Bewaarnemers die gegarandeerde staking-rendementen bieden vallen buiten de veilige zone, want gegarandeerde opbrengsten betekenen discretionaire bedrijfsbeslissingen — precies die essentiële managementinspanningen die tokens tot effecten maken. Ook bewaarnemers die zelf beslissen wanneer, of en hoeveel van iemands assets worden gestaked vallen erbuiten. Verder mogen custody-partijen gedeponeerde assets niet uitlenen, verpanden of opnieuw gebruiken voor iets anders.
Deze uitzonderingen klinken als een checklist van praktijken die veel grote gecentraliseerde exchanges de afgelopen jaren boden. Platforms die vaste jaarlijkse rendementen op gestakete assets beloofden of klantentegoeden gebruikten voor eigen handel vallen niet binnen deze veilige haven. De boodschap aan CeFi-bedrijven is duidelijk: pass-through staking is toegestaan, maar zodra er sprake is van eigen oordeel en garanties, gelden de effectenregels weer.
Wat volgt
De commissie noemt deze interpretatie een eerste stap naar een duidelijker regelgevend kader. De regel staat open voor publieke feedback en de SEC kan haar standpunten nog aanpassen of uitbreiden. Formele regelgeving, die juridisch zwaarder weegt dan een interpretatieve regel, staat nog op de agenda.
Toch is de richting duidelijk. De tijd van regulering door handhaving is voorbij, en nu wordt gereguleerd via een vastgestelde structuur.
