Bijna de helft van de instituties die in 2026 crypto willen toevoegen, noemt betere infrastructuur als reden. Custody, afwikkeling en risicobeheersing horen bij de belangrijkste oorzaken, volgens een enquête van Coinbase en EY-Parthenon onder 351 bedrijven.
De focus ligt tegenwoordig niet meer alleen op wat een crypto-exchange aanbiedt, maar vooral op de manier waarop geld makkelijk naar binnen en buiten de exchange kan gaan. De aandelenmarkten werken al tientallen jaren met die scheiding tussen broker en custodian. Nu bouwen crypto-exchanges het platform opnieuw op rondom diezelfde behoefte.
Een custody-oplossing is slechts het beginpunt. Assetmanagers, market makers en andere institutionele investeerders hebben allemaal hun eigen wensen. Een exchange die hun als klant wil, moet daarop inspelen.
Bitget is een van de exchanges die zich daaraan aanpast. Het bedrijf zegt dat institutioneel zakendoen centraal staat in het negende jaar van Bitget.
Daar hoort bij dat er meerdere custody-modellen ondersteund worden, in plaats van maar één verplichte opzet. Bitget koppelt deze strategie aan zijn Universal Exchange-strategie, die zich ook richt op crypto en getokeniseerde assets. Een belangrijke vraag: hoeveel risico wordt hiermee echt voorkomen, en wordt het risico niet alleen verplaatst?
Off-exchange settlement laat instituties handelen zonder de sleutels af te geven
Off-exchange settlement zorgt ervoor dat bezittingen apart worden bewaard van de plek waar ze worden verhandeld. Een fonds bewaart zijn assets bij een externe custodian zoals Copper of Fireblocks.
De custodian blokkeert een deel van die assets en meldt het saldo bij de exchange. De exchange ziet dat saldo als handelslimiet, waardoor het fonds kan kopen en verkopen alsof het geld daadwerkelijk is gestort.
Winst en verlies worden daarna verrekend en vastgesteld tussen de custodian en de exchange op vaste momenten. Copper’s ClearLoop, bijvoorbeeld, werkt met vaste cycli en dus niet met directe settlement.
Meer hedgefondsen letten nu op de details van deze methode. Iets meer dan de helft (55%) van de traditionele hedgefondsen had in 2025 digitale assets, tegenover 47% een jaar eerder, volgens het AIMA en PwC Global Crypto Hedge Fund Rapport.
Toch houdt het merendeel de allocatie onder 2% van de assets en 71% wil uitbreiden. Grotere posities vragen om betere custody, tegenpartij-checks en scherpe uitvoering van transacties.
Het voordeel van deze aanpak: kapitaalefficiëntie en minder direct risico bij exchanges. Omdat onderpand bij de custodian blijft en niet op de exchange zelf staat, vermindert dit het risico dat klantentegoeden in gevaar komen bij problemen met de exchange.
Bedrijven die op meerdere beurzen handelen hoeven zo minder collateral heen en weer te sturen, wat kosten en operatief risico verlaagt.
Dit model haalt markt-risico niet weg. Bij verlies wordt een positie nog altijd geliquideerd, onafhankelijk van waar het onderpand staat. De custodian wordt op zijn beurt ook een tegenpartij. Tussen settlement-momenten vallen claims op uitbetalingen van de exchange niet onder custody. In die tijd wordt het model op de proef gesteld.
Institutionele klanten hebben verschillende custody-behoeften, Bitget bouwt voor elk type
Instituties spreiden hun custody-opties steeds meer. Uit het onderzoek van Coinbase en EY-Parthenon blijkt dat 61% van de bedrijven meer dan één custodian gebruikt, vooral om risico’s te spreiden. Een exchange die slechts één custody-route toelaat, vraagt deze bedrijven afstand te doen van hun strategie.
Aan de ene kant staan gereguleerde assetmanagers. Door wettelijke regels en de scheiding tussen eigendom en beheer, is vaak een onafhankelijke, gereguleerde custodian nodig voordat er überhaupt gehandeld mag worden.
Bitget werkt samen met gereguleerde custody-partijen, zoals Sygnum. Ook zijn er contacten met gereguleerde custodians zoals Komainu, een partij opgericht door Nomura, CoinShares en Ledger.
Aan de andere kant heb je market makers en quant-bedrijven. Zij handelen op verschillende platformen en vinden snelle verplaatsing van onderpand heel belangrijk. Bitget integreert hier bijvoorbeeld al langer Copper ClearLoop, zodat gebruikers Bitget bereiken terwijl hun assets bij Copper blijven staan.
Bitget noemt daarnaast partijen als Cactus Custody Oasis, Fireblocks Off Exchange, OSL MirrorEX en Bitfire PrimeMirror voor custody- en settlement-samenwerkingen. Het bedrijf wil dat verschillende soorten investeerders dezelfde markten bereiken, zonder dat ze hun assets op dezelfde manier moeten bewaren. Wie zijn eigen custodian gebruikt, voorkomt onnodige assettransfers en handelingen.
Keuze voor custodian is het nieuwe onderscheidende punt én een nieuw concentratierisico
Off-exchange settlement is inmiddels niet meer uniek. Copper’s ClearLoop is gekoppeld aan meerdere platformen, waaronder Coinbase International, Kraken MTF en Deribit. Ook Fireblocks Off Exchange werkt met verschillende van deze exchanges.
Het verschil tussen exchanges zit nu vooral in hoeveel custody-opties ze bieden, en of ze gereguleerd zijn. Bitget geeft aan de samenwerking met gereguleerde custodians verder te willen uitbreiden, zodat een breder publiek aanspreekbaar is.
Het bedrijf ziet opslag als één laag van een bredere institutionele uitrol. De andere lagen zijn settlement-connectiviteit, handel en liquiditeit, en uiteindelijk diensten voor kapitaalbeheer. Bitget plaatst dit allemaal onder haar Universal Exchange-strategie, waarbij portefeuilles steeds vaker crypto combineren met getokeniseerde traditionele assets.
Deze verschuiving verandert het doel van een exchange. Als klanten assets ergens anders bewaren, concurreert het platform op toegang, liquiditeit en uitvoering in plaats van op opslag. Ook schuift het risico naar een kleinere groep partijen. Enkele custodians en settlement-netwerken werken nu onder meerdere exchanges tegelijk. Een storing bij één van hen kan dus invloed hebben op allemaal.
Voor de sector is de volgende uitdaging hoe de steeds sterker verbonden modellen van opslag en settlement presteren bij gespannen marktomstandigheden. Door opslagrelaties te spreiden, wordt de afhankelijkheid van één aanbieder kleiner. Tegelijk levert het nieuwe settlement-afspraken op die handelsplatformen en instituties moeten organiseren en beheren.
