Robot-honden met de gezichten van Elon Musk, Jeff Bezos, Mark Zuckerberg en andere bekende figuren lopen rond in een kunstgalerie in Berlijn. Ze houden bezoekers in de gaten, maken AI-beelden en printen die uit hun achterste.
De installatie, “Regular Animals”, is het nieuwste werk van digitale kunstenaar Beeple, die echt Mike Winkelmann heet. De kunst is te zien in de Neue Nationalgalerie in Berlijn tot 10 mei 2026.
De tentoonstelling brengt robotica, kunstmatige intelligentie, beroemdhedencultuur en NFT’s samen in één opzettelijk vreemd geheel. Op het eerste gezicht lijkt het belachelijk, maar daarna begint het toch ongemakkelijk aan te voelen.
Robot-honden met gezichten van miljardairs
De installatie toont een groep autonome robot-honden met hyperrealistische silicone hoofden. De gezichten zijn onder andere van Elon Musk, Jeff Bezos, Mark Zuckerberg, Andy Warhol, Pablo Picasso en Beeple zelf.
Volgens berichten op de expo is er ook een robot-hond met het gezicht van Kim Jong Un. Het geheel lijkt zo op een nachtmerrieversie van een techconferentie gemixt met een museuminstallatie.
De honden bewegen zich rond in een afgesloten ruimte in de galerie. Het zijn dus geen standbeelden; ze lopen, scannen de ruimte en reageren op hun omgeving.
Ze kijken naar bezoekers en maken dan AI-kunst
Elke robot-hond heeft camera’s die beelden maken van bezoekers en de galerie. Het systeem gebruikt daarna AI om die beelden opnieuw te maken in de stijl of met het karakter van het bekende gezicht.
Zo kan de Picasso-hond de ruimte veranderen in iets met een kubistische stijl. De Warhol-hond maakt beelden in pop-artstijl.
Dan komt het deel waardoor het kunstwerk viraal ging: de honden printen de AI-beelden uit hun achterste.
Bezoekers mogen de prints gratis mee naar huis nemen. Simpel gezegd: de robot-honden lopen rond in een Berlijns museum en “poepen” AI-kunst uit.
Beeple maakt een vreemde grap van AI-cultuur
Het kunstwerk is grappig, maar niet zomaar toevallig. Beeple gebruikt de absurde robot-honden met beroemde gezichten om iets te zeggen over macht in het digitale tijdperk.
Het werk stelt een simpele vraag: wie bepaalt nu de cultuur?
Vroeger waren dat kunstenaars, kranten, musea en overheden. Nu zijn het algoritmes, techplatforms, miljardairs, AI-systemen en de online aandachtseconomie die hiervoor zorgen.
De NFT-kant is er nog steeds
Er zit ook een blockchain-laag in de installatie. Bezoekers kunnen naar verluidt gratis NFT’s claimen die bij het project horen via QR-codes.
Dat past bij Beeple’s geschiedenis. Hij werd wereldberoemd in de digitale kunst nadat zijn NFT “Everydays: The First 5000 Days” in 2021 werd verkocht voor meer dan $69 miljoen.
Sindsdien is Beeple een symbool geworden van de NFT-hype, digitale kunst en de ongemakkelijke overlap tussen technologie, geld en internet-hype.
Met “Regular Animals” lijkt hij van die wereld nu zelf een grap te maken.
Van Miami naar Berlijn
Het project was voor het eerst te zien tijdens Art Basel Miami Beach 2025 en verhuisde daarna naar Berlijn voor Gallery Weekend Berlin 2026.
De show in Berlijn is ook belangrijk omdat het Beeple’s eerste officiële expositie is bij een Duitse instelling. Het werk krijgt hierdoor een serieuzere context dan alleen een virale internetstunt.
Toch is het duidelijk de bedoeling dat de installatie online gedeeld wordt. Robot-honden met miljardairsgezichten die AI-kunst uit hun achterste printen zijn bijna gemaakt voor sociale media.
Waarom het zo ongemakkelijk aanvoelt
Het ongemakkelijke zit niet alleen in de vreemde gezichten. Het is ook hoe het kunstwerk bezoekers verandert in grondstof.
Mensen komen binnen in de galerie, de honden kijken naar ze, AI verwerkt ze en de machine print een beeld uit. Dit proces lijkt op hoe digitale platforms nu al werken.
We posten, klikken, scrollen en kijken. Platforms verzamelen die data, verwerken het en geven ons iets terug.
Beeple heeft die cirkel nu fysiek gemaakt. En er een beroemd gezicht op geplakt.
“Regular Animals” verschijnt op een moment dat AI-kunst al vragen oproept over auteurschap, toestemming, copyright en originaliteit.
Dit kunstwerk maakt die vragen nog ongemakkelijker. Het laat AI-kunst zien als iets grappigs, grotesks en automatisch.
Het maakt ook de machtsstructuur zichtbaar: de machines hebben geen anoniem gezicht, maar dragen de gezichten van mensen en culturele iconen die gelinkt zijn aan geld, platforms, kunst en invloed.
Dus ja, AI-kunst wordt steeds ongemakkelijker.
In Berlijn heeft het nu vier poten, het gezicht van een miljardair, een camera en een ingebouwde printer.
