Stablecoins kunnen lenen duurder maken. Daarvoor waarschuwde Pablo Hernández de Cos, hoofd van de Bank for International Settlements, op 28 augustus terwijl banken uitbreiden naar digitaal geld.
Deze digitale assets vormen nu een lastig type asset voor banken. Het maakt hun verdienmodel bijna kapot en dwingt ze nieuwe producten te bedenken.
De stablecoin-markt heeft nu ongeveer $304 miljard, waaronder circa $183 miljard in Tether en $74 miljard in USDC. Onderzoekers van de Federal Reserve beschrijven deze tokens als mogelijke concurrenten van gewone betaalrekeningen.
Arthur Firstov, Chief Business Officer bij Mercuryo, vertelde aan BeInCrypto waarom dat belangrijk is.
“Stablecoins zijn geen crypto-product meer, maar een betaalproduct. Jarenlang konden banken dat wegwuiven als ‘crypto-infrastructuur’ – dat is veel moeilijker vol te houden nu stablecoins worden gebruikt voor betalingen, schatkist, grensoverschrijdende betalingen, kaarten, uitbetalingen aan handelaren en institutionele afwikkeling. Dan concurreren ze direct met een van de meest waardevolle producten die een bank heeft: de betaalrekening.”
Banken reageren hierop. Uit een Federal Reserve-enquête in september 2025 blijkt dat ongeveer de helft van de ondervraagden groei in minstens één stablecoin- of digitale-assetsector de komende drie jaar als prioriteit ziet.
Wat gebeurt er met de storting
J.P. Morgan’s JPM Coin stelt een bankstorting voor via de blockchain. Société Générale-FORGE’s CoinVertible is een MiCA-gereguleerde stablecoin met gescheiden onderpand. Vergelijkbare technologie biedt verschillende beloften aan klanten.
Nitin Gaur, Head of Institutions bij Nethermind, legt het verschil uit.
“De interessante vraag is niet meer óf een bank iets kan uitgeven, maar wát een bank precies uitgeeft. Een getokeniseerde storting en een stablecoin uitgegeven door de bank zijn twee verschillende soorten verplichtingen met elk een andere juridische structuur, ander kapitaalbeleid, andere verzekering en andere afwikkelingseigenschappen.”
Een getokeniseerde storting blijft bankfinanciering. Volgens de Amerikaanse GENIUS Act moeten stablecoins voor betalingen minimaal één-op-één gedekt zijn door goedgekeurde reserves, zoals contant geld of kortlopende staatsobligaties. Het ministerie van Financiën stelde op 17 augustus regels voor de uitvoering voor.
Gaur beschrijft wat dat kan betekenen voor de balans van een bank.
“Een stablecoin uitgegeven volgens het GENIUS-proces is geen storting. Het is een betaalmiddel, gedekt door gescheiden reserves waartegen de uitgever niet mag uitlenen. Wanneer een penningmeester honderd miljoen van een rekening overzet naar de coin van de eigen bank, dan verandert de bank een financieringsbron in een geblokkeerde, niet-uitleenbare reserve,” zei Gaur.
Het bredere effect hangt af van waar de reserves terechtkomen. Geld dat toch weer bij banken wordt gestort, kan nog steeds financiering opleveren, al kan het meer geconcentreerd zijn en sneller wegstromen.
Adrian Wall, Managing Director van de Digital Sovereignty Alliance, benoemt het risico.
“Als stablecoins er uiteindelijk voor zorgen dat geld niet meer op bankrekeningen blijft staan, maar niet terugstroomt naar het banksysteem, kunnen banken hogere financieringskosten krijgen en mogelijk minder capaciteit hebben om krediet te verstrekken.”
Betalen buiten kantoortijden
Klanten hebben nu al redenen om deze producten te gebruiken. In juli verwerkte Citi bijvoorbeeld een dollarbetaling van Londen naar Thailand in een Amerikaans feestdagweekend, via hun getokeniseerde stortingsdienst met continu betalingsverkeer.
Western Union lanceerde USDPT in mei. Anchorage Digital Bank gaf deze stablecoin uit op Solana.
Deze modellen groeien op verschillende schaal. J.P. Morgan meldt circa $7 miljard aan dagelijkse activiteit met Kinexys-producten. CoinVertible meldde op 31 augustus €156,6 miljoen aan euro-tokens en $12,55 miljoen aan dollar-tokens in omloop.
Deze cijfers meten respectievelijk het transactievolume en de circulerende voorraad, ze laten dus niet zien welk model er wint.
37 banken, één coin
Nu steeds meer banken meedoen, kunnen aparte coins geld verspreiden over kleinere pools, waarbij gebruikers de token van de ene bank moeten omruilen voor die van een andere. De techniek verbinden betekent niet altijd dat omwisselen tegen nominale waarde lukt tijdens marktdruk.
Het Europese Qivalis heeft 37 banken uit 15 landen bij elkaar gebracht voor een geplande euro-stablecoin. De lancering staat gepland voor de tweede helft van 2026, zodra er goedkeuring is van toezichthouders.
Ernesto Olmedo Pereira, Head of Strategy & DeFi bij Qivalis, zegt dat het delen van de munt een bewuste keuze is.
“Als elke bank zijn eigen token lanceert, krijg je tientallen kleine, niet-compatibele pools in plaats van één diepe, liquide euro-instrument. Qivalis, een onafhankelijk bedrijf gesteund door 37 banken, bestaat juist omdat de banken ervoor kozen om samen één gedeelde, interoperabele euro-betaallaag te bouwen in plaats van te concurreren met 37 aparte varianten.”
Banken kunnen dan concurreren met diensten rond dat geld, zoals valutawissel en zakelijke leningen. De gedeelde coin zou betalingen tussen de banken mogelijk maken.
De lancering van Qivalis zal testen of deze samenwerking meer bedrijven kan aantrekken dan alleen de oprichtersbanken.
Klanten hebben geld nodig dat ze bij meerdere banken kunnen gebruiken. Banken zullen moeten aantonen dat de extra diensten rond die betalingen de mogelijk hogere kosten van het financieren van hun leningen waard zijn.
